Σέ ντο Πόρτο: το παλιό κέντρο

Ο καθεδρικός ναός

Ο Καθεδρικός Ναός του Πόρτο, η Sé, αντικατέστησε ένα παρεκκλήσι ή ερημητήριο που ίδρυσε το 1108 ο Ερρίκος της Βουργουνδίας και η σύζυγός του. Η κατασκευή του σημερινού κτίσματος ξεκίνησε στο δεύτερο μισό του δωδέκατου αιώνα και συνεχίστηκε έως τον δέκατο έκτο. Διαθέτει κύριο κλίτος με κυλινδρική οροφή και ρωμανικό ροδαλό παράθυρο, γοτθικό ταφικό παρεκκλήσι του περίπου 1333 και γοτθικό περίστυλο. Στις μπαρόκ προσθήκες περιλαμβάνονται μια λότζια στην πλαϊνή πρόσοψη από τον Nicolau Nasoni το 1736 και ένα νέο κεντρικό πυλώνα το 1772. Ένα μπαρόκ τέμπλο κατασκευάστηκε μεταξύ 1727 και 1729, ενώ ο Nasoni ζωγράφισε επίσης νέες τοιχογραφίες στην αψίδα.

Τα αζουλέζος του μοναστηριού

Μεταξύ 1729 και 1731, ο Valentim de Almeida δημιούργησε μπαρόκ πάνελ azulejo για τον γοτθικό κλειστό περίπατο, απεικονίζοντας σκηνές από το Άσμα Ασμάτων. Τα azulejos είναι τα υαλωμένα και ζωγραφισμένα πλακίδια της Πορτογαλίας, και τα πάνελ του κλειστού περιπάτου αποτελούν ένα από τα μπαρόκ δείγματα του καθεδρικού ναού, τοποθετημένα δίπλα στην παλαιότερη γοτθική λιθοδομή. Ο σταθμός São Bento φιλοξενεί ένα μεταγενέστερο σύνολο. Αξίζει να σχεδιάσετε μια επίσκεψη στον καθεδρικό ναό για την ημέρα της συναυλίας σας, καθώς το κτίριο βρίσκεται δίπλα στον χώρο διεξαγωγής.

Το κέντρο της UNESCO

Το Ιστορικό Κέντρο του Πόρτο, η Γέφυρα Λουίς I και το Μοναστήρι της Σέρα ντο Πιλάρ εγγράφηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1996, βάσει του κριτηρίου iv. Η ιστορική περιοχή είναι επίσης Εθνικό Μνημείο της Πορτογαλίας. Η Ριμπέιρα απλώνεται κατά μήκος του Ντούρο και αποτελεί μέρος της προστατευόμενης ζώνης. Το Πόρτο βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού στη βόρεια Πορτογαλία, και από τον δέκατο τρίτο αιώνα τα κρασιά της Κοιλάδας του Ντούρο μεταφέρονταν με πλοία στον ποταμό προς την πόλη με πλοιάρια με επίπεδο πυθμένα, τα λεγόμενα barcos rabelos.

Το Σάο Μπέντο και τα πλακίδιά του

Ο σταθμός São Bento βρίσκεται στην Praça Almeida Garrett, στο ιστορικό κέντρο, στη θέση του βενεδικτίνικου μοναστηριού São Bento da Avé Maria, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1892. Σχεδιασμένος από τον José Marques da Silva σε γαλλικό στιλ Beaux-Arts, άνοιξε το 1916 αφού οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν το 1904. Τα πάνελ azulejo στην αίθουσα σχεδιάστηκαν και ζωγραφίστηκαν από τον Jorge Colaço μεταξύ 1905 και 1916. Ο σταθμός είναι ο κύριος τερματικός σταθμός των προαστιακών γραμμών του Πόρτο και το δυτικό άκρο της γραμμής του Douro, ενώ εξυπηρετεί επίσης τις γραμμές Minho, Braga, Guimarães και Aveiro. Μια υπόγεια σύνδεση τον ενώνει με τον σταθμό του μετρό με το ίδιο όνομα.

Portus Cale και το όνομα Portugal

Το συνδυασμένο κελτο-λατινικό όνομα του Πόρτο, Portus Cale, αναφέρεται ως η προέλευση του ονόματος Portugal, μέσω μεταγραμματισμού και προφορικής εξέλιξης από τα λατινικά. Η πόλη στις εκβολές του Douro έδωσε επομένως το όνομά της στη χώρα και, αργότερα, μέσω του λιμανιού της, στο κρασί. Αυτό κάνει την περιοχή της Sé, το παλαιότερο τμήμα του κέντρου, ένα καλό σημείο για να σκεφτεί κανείς πώς η ταυτότητα της χώρας αναπτύχθηκε από ένα ποτάμιο λιμάνι. Ο καθεδρικός ναός στέκεται στο κέντρο αυτής της ιστορίας.

Η Ribeira και η γέφυρα

Η γέφυρα Dom Luís I είναι μια μεταλλική τοξωτή γέφυρα διπλού καταστρώματος πάνω από τον Douro, μεταξύ του Πόρτο και της Vila Nova de Gaia. Χτισμένη το 1886 και σχεδιασμένη από τον Théophile Seyrig, πρώην συνεργάτη του Gustave Eiffel, το άνοιγμά της ήταν τότε το μεγαλύτερο του είδους της στον κόσμο. Το επάνω κατάστρωμα εξυπηρετεί πεζούς και συρμούς του μετρό του Πόρτο, ενώ το κάτω κατάστρωμα εξυπηρετεί την κυκλοφορία οχημάτων και πεζούς. Στην πλευρά της Gaia, οι αποθήκες κρασιού port σκαρφαλώνουν στη νότια όχθη του ποταμού.

Διαβάστε στη συνέχεια: Κρασί port σε συναυλία fado