De muziek
Wat is fado? Een korte gids
Een eenvoudige inleiding tot fado: het woord, de geschiedenis, saudade, de twee belangrijkste stijlen, de instrumenten en wat u kunt verwachten van een concert in Porto.
Reserveer een plek voor het concert ↗Kort antwoord
Fado is een Portugese zangtraditie die teruggaat tot het Lissabon van de jaren 1820, gezongen door een fadista met een Portugese gitaar en een viola. De thema's zijn lotsbestemming en verlangen, vaak samengevat in het woord saudade. UNESCO voegde het op 27 november 2011 toe aan zijn lijsten van immaterieel erfgoed. Lissabon en Coimbra hebben elk hun eigen stijl.
Het woord en het gevoel
Het woord fado betekent lot of bestemming en komt waarschijnlijk van het Latijnse fatum; de liederen putten vaak uit beide betekenissen. Het is verbonden met saudade, een verlangen naar iets verlorens, wat het Portugese woord beter vangt dan welke vertaling ook. De toon is vaak treurig, met liederen over de zee, armoede, liefde en spijt, en een gevoel van berusting. Een luisteraar kan de stemming aanvoelen zonder een woord te begrijpen, dus een concert werkt net zo goed voor buitenlandse bezoekers als voor Portugese.
Waar het begon
Fado wordt teruggevoerd tot de jaren 1820 in Lissabon, hoewel de oorsprong waarschijnlijk ouder is, en één theorie schrijft het toe aan een Braziliaanse musicus uit de achttiende eeuw. In het midden van de negentiende eeuw werd het vooral uitgevoerd door zeelieden, bohémiens en arbeiders in tavernes, en tegen het einde van die eeuw vervaagden de dansritmes en namen zangers, fadistas genoemd, het over. Maria Severa, die leefde van 1820 tot 1846, wordt gecrediteerd met het beroemd maken van het genre. Lonely Planet voegt toe dat het geboren werd in de tavernes van de Mouraria-wijk in Lissabon.
Van tavernes tot casas de fado
Lonely Planet beschrijft hoe censuur na de militaire staatsgreep van 1926 het geïmproviseerde karakter van fado wegnam, waardoor het een professionele aangelegenheid werd in vergunde etablissementen die casas de fado worden genoemd. Amália Rodrigues, die leefde van 1920 tot 1999, was van de jaren 1950 tot haar dood de internationaal beroemdste fadista en wordt de Koningin van de Fado genoemd. Na haar dood volgden drie dagen van nationale rouw. Fado zakte weg nadat de dictatuur eindigde, en een nieuwe generatie fadistas liet het in de jaren 1990 herleven.
Lissabon en Coimbra
De twee belangrijkste stijlen verschillen. Lissabonse fado is de bekendste en wordt gezongen door mannen en vrouwen, meestal in tavernes en casas de fado. Coimbra-fado behoort tot de universiteitsstad en tot het middeleeuwse serenadezingen; alleen mannen zingen het, in academische kledij, en het is vaak 's nachts te horen op pleinen en trappen. Ook de gitaar verschilt, met een eigen stemming en bouw. Een tavernconcert in Porto, boekbaar via GetYourGuide, brengt beide tradities in één uur samen met twee ensembles.
De instrumenten en het publiek
Fado wordt begeleid door de Portugese gitaar en de viola, en moderne uitvoeringen voegen soms een strijkkwartet of een orkest toe. In een casa de fado wordt het publiek doorgaans in respectvolle stilte gehouden terwijl er gezongen wordt, en de maaltijd, als die er is, wordt tijdens de pauzes geserveerd. Daarom past een concertuur in een kleine zaal, zonder restaurantservice, bij eerste luisteraars: je hoort de stem en de gitaar van dichtbij, zonder dat iets anders om je aandacht strijdt.
Waar te beginnen met luisteren
Lonely Planet suggereert om het even welke fado van Amália Rodrigues als startpunt, en wijst luisteraars die oude opnames willen naar het Digital Sound Archive van het Museu do Fado: het bevat duizenden fado's opgenomen tussen 1900 en 1950. Een luisteraar die twee of drie liedjes kent wanneer hij op een concert aankomt, hoort de antwoordzinnen van de gitaar duidelijker.
De plaats van Porto daarin
Lissabon en Coimbra zijn de gebruikelijke referentiepunten voor de twee stijlen. In Porto zijn de concerten klein: een gitaarwinkel, een taverne in Miragaia en de provisiekamer van een voormalig klooster behoren tot de zalen op de boekingssite. Het fadoconcert bij Casa da Guitarra is er één van, dus de geschiedenis in deze gids is te horen in de concertzaal van een Portugese gitaarwinkel.
Lees verder: Casa da Guitarra: zo boekt u
Veelgestelde vragen
Wanneer erkende UNESCO fado?
Op 27 november 2011, toen het werd toegevoegd aan de lijsten van immaterieel cultureel erfgoed als stedelijk volkslied van Portugal.
Is fado altijd droevig?
Het wordt in de volksmond geassocieerd met treurige melodieën en verlangen, hoewel niet elk lied treurig is. Vaak voorkomende onderwerpen zijn de zee en het leven van de armen, met het lot en het verlangen die erdoorheen lopen.
Bronnen