Sé do Porto: het oude centrum

De kathedraal

De kathedraal van Porto, de Sé, verving een kapel of kluis die in 1108 werd gesticht door Hendrik van Bourgondië en zijn echtgenote. De bouw van het huidige gebouw begon in de tweede helft van de twaalfde eeuw en liep door tot in de zestiende eeuw. Ze heeft een schip met tongewelf en een romaans roosvenster, een gotische grafkapel van rond 1333 en een gotische kruisgang. Tot de barokke toevoegingen behoren een loggia aan de zijgevel van de hand van Nicolau Nasoni uit 1736, en een nieuw hoofdportaal uit 1772. Tussen 1727 en 1729 werd een barok altaarstuk vervaardigd, en Nasoni schilderde ook nieuwe wanddecoraties in de apsis.

De azulejos van de kruisgang

Tussen 1729 en 1731 maakte Valentim de Almeida barokke azulejopanelen voor de gotische kruisgang, met taferelen uit het Hooglied. Azulejos zijn de geglazuurde en beschilderde tegels van Portugal, en de panelen van de kruisgang behoren tot de barokke voorbeelden in de kathedraal, naast het oudere gotische steenwerk. Station São Bento draagt een latere reeks. Het loont de moeite om een bezoek aan de kathedraal te plannen op de dag rond uw concert, want het gebouw ligt naast de locatie.

Het UNESCO-centrum

Het Historisch Centrum van Porto, de Luís I-brug en het klooster van Serra do Pilar werden in 1996 ingeschreven op de Werelderfgoedlijst, volgens criterium iv. Het historische gebied is ook een Nationaal Monument van Portugal. De Ribeira loopt langs de Douro en maakt deel uit van het beschermde gebied. Porto ligt aan de riviermonding in het noorden van Portugal, en vanaf de dertiende eeuw werden de wijnen uit de Douro-vallei met platbodems, barcos rabelos genaamd, naar de stad vervoerd.

São Bento en zijn tegels

Het station São Bento staat aan de Praça Almeida Garrett in het historische centrum, op de plek van het Benedictijner klooster São Bento da Avé Maria, dat in 1892 werd gesloopt. Ontworpen door José Marques da Silva in een Franse Beaux-Arts-stijl, opende het in 1916 nadat de bouw in 1904 begon. De azulejo-panelen in de hal werden ontworpen en geschilderd door Jorge Colaço tussen 1905 en 1916. Het station is het belangrijkste eindpunt van de voorstedelijke lijnen van Porto en het westelijke uiteinde van de Douro-lijn, en het bedient ook de lijnen Minho, Braga, Guimarães en Aveiro. Een ondergrondse verbinding linkt het aan het gelijknamige metrostation.

Portus Cale en de naam Portugal

Porto's gecombineerde Keltisch-Latijnse naam, Portus Cale, wordt genoemd als de oorsprong van de naam Portugal, door transliteratie en mondelinge evolutie uit het Latijn. De stad aan de monding van de Douro gaf dus haar naam aan het land, en later, via haar haven, aan de wijn. Dat maakt de Sé-buurt, het oudste deel van het centrum, een goede plek om na te denken over hoe de identiteit van het land groeide vanuit een riviermonding. De kathedraal staat in het centrum van die geschiedenis.

De Ribeira en de brug

De Dom Luís I-brug is een metalen boogbrug met twee verdiepingen over de Douro tussen Porto en Vila Nova de Gaia. Gebouwd in 1886 en ontworpen door Théophile Seyrig, een voormalige partner van Gustave Eiffel, was haar overspanning toen de langste van haar soort ter wereld. Het bovenste dek draagt voetgangers en treinen van de Metro van Porto, en het onderste dek draagt verkeer en voetgangers. Aan de kant van Gaia klimmen de portwijnlodges tegen de zuidelijke oever van de rivier op.

Lees verder: Portwijn bij een fadoconcert